Utworzenie trójporozumienia

• MENU

  • Początku proozumienia
  • Utworzenie Trójporozumienia
  • Austria w świetle reszty
  • Kryzys bośniacki
  • Koniec kryzysu i jego skutki
  • Świat zmierzający ku wojnie
  • Trójporozumienie a trójprzymierze
  • Mapa serwisu

Kryzys bośniacki

Jednakże rozstrzygnięcie sprawy cieśnin w pożądanym dla Rosji sensie zależało nie tyle od Austro-Węgier, Niemiec lub Włoch, ile od Anglii i Francji. Żeby uzyskać ich poparcie, Izwolski udał się do Paryża i Londynu. Austro-Węgry postanowiły nie czekać, póki Rosja nie ułoży się ze wszystkimi zainteresowanymi państwami i ogłosiły oficjalnie (7 października 1908) aneksję Bośni i Hercegowiny. Zadały w ten sposób jednocześnie cios młodotureckiej rewolucji, i pragnieniom narodowym Słowian południowych, i planom dyplomatycznym caratu. Aneksja Bośni i Hercegowiny wywołała burzliwe protesty w Turcji i Serbii. Rząd carski również próbował protestować przeciw jednostronnej akcji Austro-Węgier, domagając się omówienia tej sprawy na konferencji międzynarodowej. Nie spełniły się rachuby Izwolskiego, że Francja i Anglia poprą jego politykę w sprawie cieśnin. Rząd francuski zajął wykrętne stanowisko, angielski zaś odmówił wprost poparcia. Niemcy natomiast pomagały energicznie swemu austriacko-węgierskiemu sprzymieżeńcowi. Konflikt trwał kilka miesięcy.